- 09/06/2019
Γ. Περιστέρης: Παρέμβαση 4ων σχολίων που ανατρέπουν τα όσα περιβάλλουν τα προγράμματα υγείας
Μια ξεχωριστή προσέγγιση, επικριτική, στηλιτεύοντας τα όσα περιβάλλουν τα συμβόλαια Υγείας – ισόβια και ετήσια – επιχειρεί ο γνωστός στην αγορά αναλογιστής κ. Γιάννης Περιστέρης συστήνοντας εμφανώς στις ασφαλιστικές εταιρείες και την εποπτική αρχή, αναθεώρηση σε συμπεριφορές, αποφάσεις, πρακτικές, και επιλογές. Σε κείμενο που μας απέστειλε εστιάζει στις «ανατιμήσεις των ασφαλίστρων», στους «όρους των συμβολαίων», για αδικαιολόγητους «εγκλωβισμούς» και πολλά ακόμα. Αφορμή για την παρέμβασή του ήταν άρθρο του insurance-eea που ανέδειξε σχετικά με τα «ισόβια υγείας» σημεία της ετήσιας έκθεσης του Συνηγόρου του Καταναλωτή.
Στο πλαίσιο αυτό ο κ. Γιάννης Περιστέρης έγραψε το παρακάτω άρθρο το οποίο και δημοσιεύουμε καθώς ορισμένα από αυτά που αναφέρει μπορεί να αποτελέσουν έναυσμα για σκέψη. Η παρέμβασή του χωρίζεται σε σειρά 4ων σχολίων που διαρθρώνονται ως εξής:
#1ο σχόλιο
Αρκετοί από τους «παλιούς» γελάμε μέχρι δακρύων και ταυτόχρονα κλαίμε για τα όσα συμβαίνουν – χάλια – όταν διαβάζουμε «ανώδυνες» και «αθώες» ανακοινώσεις περί συστάσεων για τα προγράμματα Υγείας, μια και όλοι γνωρίζουμε :
- Το πώς γεννήθηκε η «κάρτας υγείας» στις αρχές του 1990 μέσω των μέχρι τότε υπαρχόντων «ισοβίων» προγραμμάτων «υγείας» αλλά και το πώς ενημερώθηκε τότε το υποψήφιο προς ασφάλιση κοινό (κάρτα – πυτζάμα και «φύγαμε»).
- Το που οφείλεται η σταδιακή εξαφάνιση των «ισόβιων» και η εμφάνιση των «ετησίως ανανεούμενων» προγραμμάτων «υγείας».
Αν οι συντάκτες του Solvency II ήξεραν τι θα επακολουθούσε, θα είχαν αφιερώσει ολόκληρο Κεφάλαιο για τον υποχρεωτικό εμπλουτισμό των Όρων των παλαιών «ισόβιων» προγραμμάτων «υγείας» με Ειδικούς Όρους, όσον αφορά τη δυνατότητα αλλά και την υποχρέωση των Ασφαλιστικών Εταιριών για συστηματικές, έγκαιρες, λελογισμένες και πλήρως αιτιολογημένες αυξήσεις ασφαλίστρων.
- Την επιεικώς ατυχή άποψη πως η αγορά, στο σύνολό της, θα έβρισκε τρόπους να ρυθμίσει από μόνη της τα των ελλείψεων στους Όρους των «ισόβιων» προγραμμάτων «υγείας».
Δυστυχώς ή ευτυχώς τα «ετησίως ανανεούμενα» προγράμματα «υγείας» κυκλοφορούν στην Ελληνική Ασφαλιστική Αγορά εδώ και αρκετά χρόνια αλλά οι σημαντικές ελλείψεις στους Όρους τους «αναγκάζουν» αρκετές Ασφαλιστικές Εταιρίες να τα αλλάζουν κάθε τρις και λίγο «σαν τα πουκάμισα», χωρίς να πολυενδιαφέρονται για όσους εγκλωβίζουν στα αποσυρόμενα προγράμματα «υγείας».
#2ο σχόλιο
Κανείς ασφαλισμένος/καταναλωτής δεν έχει ποτέ ούτε πρόκειται στο μέλλον να αποδεχθεί διαδοχικές και μη λελογισμένες αυξήσεις ασφαλίστρων, χωρίς η Ασφαλιστική του Εταιρία να του έχει εξηγήσει και έγκαιρα (προκαταβολικά) και γραπτά και αναλυτικά το «γιατί» πρέπει να (και θα) το κάνει συστηματικά, δηλαδή σε κάθε επέτειο της ημερομηνίας έναρξης ισχύος του προγράμματος «υγείας» του, είτε το πρόγραμμα είναι «ισόβιο» είτε είναι «ετησίως ανανεούμενο».
Αλίμονο και αν οι Ασφαλιστικές Εταιρίες περιμένουν λύσεις που προάγουν την εμπιστοσύνη των ασφαλισμένων τους προς τον θεσμό της ασφάλισης είτε από τους Διαμεσολαβούντες είτε από τη Νομοθετική ή την Εκτελεστική ή την Εποπτική ή από κάποια Ανεξάρτητη Αρχή.
«Κλάψες» του στυλ «ο δείκτης ζημιάς του προγράμματος που έχετε επιλέξει ξέφυγε αρκετά πάνω από το 100% και δεν φταίμε εμείς γι΄ αυτό», λέγονται ή γράφονται μόνο από αδαείς διοικούντες.
#3ο σχόλιο
Οι Διοικήσεις των Ασφαλιστικών Εταιριών που ήδη έχουν πληρώσει τσουχτερό πρόστιμο για υπερβολικές αυξήσεις στα ασφάλιστρα «υγείας», έστω και εξ αιτίας ενός ασφαλισμένου τους, οφείλουν να είναι συνεχώς σε κατάσταση συναγερμού, όχι επειδή το επόμενο πρόστιμο θα είναι πολύ τσουχτερότερο αλλά επειδή η εικόνα της Ασφαλιστικής τους Εταιρίας δεν αντέχει και τέτοιου είδους «σφαλιάρες».
#4ο σχόλιο
Σχεδόν όλες οι μεγάλες Ασφαλιστικές Εταιρίες έχουν πληθώρα ικανών και άρτια καταρτισμένων στελεχών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι μικρές Ασφαλιστικές Εταιρίες δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα αρκετά ικανοποιητικά μέσω outsourcing λύσεων, όπου εντοπίζουν αδυναμίες στα υπάρχοντα στελέχη τους.
Φαίνεται όμως πως υπάρχει σημαντική έλλειψη έμπειρων στελεχών που παράλληλα να έχουν αποφασίσει να παίζουν κορόνα – γράμματα την «καρέκλα» τους (ή την outsourcing σχέση τους), όταν βρίσκονται μπροστά σε μια κακή, επίμονη και κατά κανόνα προφορική άνωθεν εντολή και η οποία είναι λανθασμένη και αντίθετη με τις γραπτές, αναλυτικές και τεκμηριωμένες εισηγήσεις τους. Δεν γράφω άλλα σχόλια, μπας και βρεθεί κάποιος άλλος και «πάρει τη σκυτάλη». Υπενθυμίζω όμως σε όσους δραστηριοποιούνται τόσο εντός όσο και πέριξ της Ιδιωτικής Ασφαλιστικής Αγοράς πως «η ασφαλιστική συνείδηση και η εμπιστοσύνη του κοινού στον θεσμό της Ιδιωτικής Ασφάλισης απαιτούν 10ετίες πάρα πολύ προσεκτικών χειρισμών από όλους τους εμπλεκόμενους και ότι δεν αρκεί το ότι η ασφαλιστική αγορά έχει ήδη θωρακιστεί, λόγω Solvency II, έτσι ώστε να έχει μηδενική πιθανότητα μια νέα ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ»… ».
Με ιδιαίτερη εκτίμηση προς όσους αντέξουν να το διαβάσουν
Γιάννης Περιστέρης,
Αναλογιστής «παλαιάς κοπής» (από το 1978)
Υ.Γ Οφείλω να ομολογήσω πώς ο “Συνήγορος του Καταναλωτή” κάνει τόσο καλά τη δουλειά του όσο του επιτρέπει η υφιστάμενη Νομοθεσία μας και ο «κοινός νους» αρκετών στελεχών της ασφαλιστικής μας αγοράς.